Page 121 - CPG มะเร็งปากมดลูก

แนวทางการป?องกนั และรกั ษามะเรง็ ปากมดลกู 115

ตรวจความสมดุลของเกลือแร?ในเลือด (serum electrolyte) การตรวจวัดการแข็งตัวของเลือด (coagulogram;
PT/APTT)

การรักษา
1. ประเมินสัญญาณชีพของผู?ป?วย และภาวะช็อกจากเสยี เลือด หากมีสัญญาณชพี ไม?คงท่ี ความดันโลหิตต่ำ

ชีพจรเต?นเรว็ สิ่งสำคัญท่ีสดุ คอื ตอ? งใหก? ารรักษา hemodynamic stabilization อย?างฉุกเฉินเรง? ด?วนโดยเร็วท่ีสุด
ท้ังการให?สารน้ำ (IV fluid resuscitation) โดยอาจให?เร็วได?ถึง 3 ลิตรในครึ่งชั่วโมง(2) และพิจารณาให?ส?วนประกอบ
ของเลือด (blood component transfusion) ควรให?ในผู?ป?วยทุกรายที่มีภาวะช็อกจากการเสียเลือด
นอกจากนี้การประเมินการหายใจก็เป?นสิ่งจำเป?น อาจให?การรักษาด?วยออกซิเจนเพ่ือลดภาวะขาดออกซิเจน
ซำ้ เตมิ

2. เม่ือให?การรักษาภาวะฉุกเฉินข?างต?นจนสัญญาณชีพของผู?ป?วยคงท่ีแล?ว ลำดับต?อมาคือให?การรักษา
โดยตรวจภายในเพ่ือหาตำแหน?งจุดเลือดออก อาจใช?การจี้โดยใช?สาร sclerosing agents เช?น ferric
subsulfate (Monsel’s solution)(3) แต?ถ?ามีเลือดออกมากควรใช?วิธี direct compression เพื่อหยุดเลือด
ไดแ? ก? การทำ vaginal packing(4,5) โดยตอ? งทำการใส?สายสวนปส? สาวะก?อนแล?วอุดช?องคลอดให?แน?นด?วยผา? กอ? ซ
ม?วนยาว เป?นเวลา 24-48 ชั่วโมง และควรแนะนำให?ผู?ป?วยนอนนิ่งบนเตียง (bed rest) ท้ังนี้หากยังต?องทำ
vaginal packing ต?อเน่ืองเกิน 24 ชั่วโมงควรเป ล่ียน ผ?าก?อซและพิ จารณ าให?ยาปฏิ ชีวน ะจำพ วก
metronidazole เพื่อลดการติดเชอื้ ในช?องคลอด และให?ยาแกป? วดตามอาการ

3. อาจพิจารณาให?ยาช?วยให?เลือดแข็งตัวท่ีมีกลไกยับย้ังการสลายตัวของล่ิมเลือด ได?แก? tranexamic acid
ปริมาณ 10 มิลลิกรัมต?อน้ำหนักตัวผ?ูป?วย 1 กิโลกรัม ฉีดเข?าทางหลอดเลือดดำทุก 6-8 ชั่วโมง(4,5) แม?ว?ายังไม?มี
หลักฐานทางการแพทย?ที่ชัดเจนเร่ืองปริมาณยาท่ีเหมาะสม แต?พบว?าไม?มีประโยชน?ในการรักษาเพ่ิมข้ึนเมื่อให?
ปริมาณยามากกว?า 1 กรัม(6) และต?องระมัดระวังความเสี่ยงในการเกิดภาวะเลือดหนืดข?นแข็งตัวง?ายผิดปกติ
(hypercoagulable state) ซ่ึงนำไปส?ูการเกิดภาวะล่ิมเลือดอุดตันหลอดเลือดได? (thromboembolic event)
นอกจากนีค้ วรหยดุ ยาอื่น ๆ ทก่ี ระตุน? ภาวะเลือดออก เชน? anticoagulant drugs และยากลุ?ม NSAIDs เปน? ตน?

4. ปรึกษาแพทย?รงั สีรักษาเพ่ือทำการหยดุ เลอื ดด?วยการฉายรังสีอย?างเร?งด?วนภายใน 24-48 ชัว่ โมง โดย
แพทย?จะพิจารณาการรักษารวมถึงปริมาณรังสีท่ีให?แก?ผู?ป?วย ซึ่งขึ้นกับระยะของโรค การลุกลามของรอยโรคใน
อ?ุงเชิงกราน การได?รับรังสีรักษามาก?อน สภาวะร?างกายของผู?ป?วย และระยะเวลาที่คาดว?าผู?ป?วยจะมีชีวิตอยู?
(expected survival) จากป?จจยั ดังกลา? วสามารถแบง? ผู?ป?วยทมี่ ภี าวะเลือดออกเปน? 2 กลุ?มหลัก ไดแ? ก?

กล?ุมผ?ูป?วยที่ยังไม?เคยได?รับการรักษามาก?อน (radiotherapy-naive patient) มีสภาวะร?างกาย
แข็งแรง (good performance status) ไมพ? บการแพรก? ระจายของโรค และผป?ู ?วยมปี ?ญหาเลือดออกจากรอยโรค
ปฐมภูมิเป?นป?ญหาหลักเพียงอย?างเดียว ผ?ูป?วยกลุ?มนี้จะมีเป?าหมายในการรกั ษาเพื่อหยุดภาวะเลือดออกปริมาณ
มากทค่ี กุ คามตอ? ชวี ติ กอ? นที่จะดำเนนิ การรักษาเพอื่ การหายขาด (curative treatment) เป?นลำดับถัดไป

กล?ุมผู?ป?วยทีม่ ีประวัติไดร? ับการฉายรงั สีบรเิ วณองุ? เชิงกรานมาก?อน (previous irradiation) ผ?ูป?วยที่
มีรอยโรคระยะลุกลามมากหรือระยะแพร?กระจาย (distant metastasis) มีจุดม?ุงหมายของการรักษา คือ