Page 9 - CPG endometrial cancer
P. 9
4
แนวทางการตรวจคัดกรอง วนิ ิจฉยั และรกั ษาโรคมะเร็งเยอื่ บุโพรงมดลูก
ในปัจจุบัน ยังไม่มีข้อมูลเพียงพอที่แนะนำให้ใช้วิธีต่าง ๆ เหล่านี้มาใช้เป็นการตรวจคัดกรองสำหรับ
สตรีทั่วไปที่ไม่มีเลือดออกผิดปกติทางช่องคลอด ทั้งในวัยก่อนหมดระดูหรอื วัยหมดระดู(5) แพทย์ควรพิจารณา
ปัจจัยเสี่ยงร่วมอื่น ๆ ในสตรีแต่ละราย ให้ข้อมูลและคำปรึกษากับผู้รับบริการอย่างครบถ้วน (shared
decision making) ถึงข้อดี ข้อเสีย และความคุ้มค่าเหมาะสมของการตรวจแต่ละวิธี รวมถึงภาวะแทรกซ้อน
ในกรณีท่ีจะทำการเก็บชิ้นเน้ือเยื่อบุโพรงมดลูก
3. การสมุ่ ตดั ชิ้นเนือ้ เย่ือบโุ พรงมดลกู (Endometrial biopsy)
เนื่องจากเป็นหัตถการท่ีรุกล้ำ (invasive procedure) จึงไม่แนะนำให้นำมาใช้ตรวจคัดกรองใน
สตรีทั่วไปที่ไม่มีเลือดออกผิดปกติทางช่องคลอด ยกเว้นสตรีที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดมะเร็งเย่ือบุโพรงมดลูก
สงู จากความผดิ ปกติทางพนั ธกุ รรม เชน่ Lynch syndrome
สตรีท่ีควรไดร้ ับการตรวจคัดกรอง
ความเสีย่ งในการเปน็ มะเร็งเย่ือบโุ พรงมดลูกในสตรีทว่ั ไปตลอดอายุขัย (lifetime risk) เทา่ กบั ร้อยละ 3(6)
อย่างไรก็ตาม สตรีที่มีความเส่ียงสูงต่อการเกิดมะเร็งเยื่อบโุ พรงมดลูกจากการถ่ายทอดทางพันธุกรรม จะพบได้
ร้อยละ 3-5(7) เช่น สตรีที่เป็น Lynch syndrome หรือตรวจพบการกลายพันธุ์ของยีน mismatch repair
gene (MMR) ที่เพิ่มความเสี่ยงของการเป็นมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกประมาณ 10 เท่า โดยอัตราการเกิดมะเร็ง
เย่ือบโุ พรงมดลกู อาจพบไดส้ งู ถงึ รอ้ ยละ 40-60 แตกตา่ งกันตามชนดิ ของยีนทกี่ ลายพนั ธุ์(8) ดังน้ัน คำแนะนำใน
การตรวจคัดกรองมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกมีแนวทางแตกต่างกันออกไปตามความเสี่ยงของการเกิดมะเร็ง (9)
ดังต่อไปนี้
1. สตรที ไี่ มม่ ีความเสี่ยง ถึงมคี วามเสยี่ งปานกลาง
เนื่องจากสตรีที่เป็นมะเร็งเยื่อบุโพรงมดลูกส่วนใหญ่จะมีอาการเลือดออกผิดปกติทางช่องคลอด
ทำให้สามารถวินิจฉัยได้ในขณะที่เป็นระยะต้น ทำให้อัตราการรอดชีวิตที่ 5 ปี สูงถึงร้อยละ 74-91(10) ดังน้ัน
การตรวจคัดกรองจึงอาจไม่มีผลตอ่ การลดอัตราการเสียชีวิตในปัจจุบันไม่มีข้อมูลสนับสนุนและไม่มีคำแนะนำ
ให้ทำการตรวจคดั กรองหามะเร็งเย่ือบุโพรงมดลูกในสตรีทวั่ ไปท่ีไม่มีปัจจยั เสี่ยงหรือมปี ัจจัยเส่ียงปานกลางที่ไม่
มีอาการผดิ ปกติใด ๆ เน่ืองจากไมม่ คี วามค้มุ ค่า
2. สตรีทม่ี คี วามเส่ยี งสูง ไดแ้ ก่
2.1 สตรีท่มี ปี ระวัตวิ ่ามีการกลายพันธุข์ องยีน เช่น
• Lynch syndrome ที่มีการกลายพันธุ์ของยีนในกลุ่ม DNA mismatch repair (ได้แก่
MLH1, MSH2, MSH6, หรอื PMS2) หรอื ยีน EPCAM
• Cowden syndrome ที่มกี ารกลายพนั ธข์ุ องยีน PTEN
• Hereditary breast and ovarian cancer syndrome ที่มีการกลายพันธ์ุของยีน BRCA
