Page 69 - 5590
P. 69
62
ระยะต่อรอง (Bargaining)อาจเกิดหลังได้รับการบอกความจริงเม่ือได้รับการวินิจฉัยคร้ัง
แรกหรือเกิดข้ึนเมื่อผู้ป่วยหรือญาติไม่ยอมรับความจริงเกี่ยวกับภาวะโรคที่รุนแรงขึ้นเพ่ือหาทางเลือกใหม่ท่ี
ดกี ว่าเดิม แนะนาให้ทาตามความต้องการของผู้ป่วยและควรให้การดูแลผู้ป่วยอย่างเต็มที่ให้มีความสุข
สบายที่สุด ปรึกษาครอบครัวเรื่องท่ีผู้ป่วยต้องการ เปิดโอกาสให้ครอบครัวผู้ป่วยได้ระบายความรู้สึก
พูดคุยซักถามข้อสงสัยให้คาปรึกษา คาแนะนาชี้แนะในการดูแลผู้ป่วยให้ดีท่ีสุด อธิบายเก่ียวกับภาวะ
โรคและแนวทางการรักษาเป็นระยะให้ความหวังตามความเป็นจริงสะท้อนคิดเกี่ยวกับความเป็น
จริงของชีวิต การยอมรับความจริงเก่ียวกับภาวะของโรคและแนวทางการรักษา การปล่อยวางและใหก้ าร
ดูแลผู้ป่ วยให้ สุขสบายที ่สุด ให ้ค วาม ช ่วย เห ลือ แ ละท าต าม ค วาม ต้องก าร ของผู้ป่ วย
การดูแลผู้ป่วยของแพทย์และเจ้าหน้าที่ผู้ดูแลท้ังในเรื่องการจัดการอาการแนวทางการรักษาท่ีดี
สาหรับผู้ป่วย ให้การช่วยเหลือเพ่ือให้ผู้ป่วยจัดการสิ่งท่ีค้างคาในใจ และจากไปอย่างสงบ การสะท้อน
คิดให้ครอบครัวสามารถยอมรับความจริง และปรับตัวในการดาเนินชีวิตต่อไปได้โดยมีเป้าหมาย
นอกจากน้ีในการดูแลผู้ป่วยมะเร็งมกั มีเรื่องหลักจริยธรรมเข้ามาเก่ียวข้องในการดูแลอยู่เสมอ ในการ
ปฏิบัติมักอยู่บนความขัดแย้งในใจท้ังตัวผู้ป่วยครอบครัวและเจ้าหน้าท่ีเอง ในการตัดสินใจปฏิบัติ
พยาบาลควรยึดหลักจริยธรรมในการปฏิบัติการพยาบาล โดยทาหน้าท่ีแทนผู้ป่วยเพื่อปกป้องหรือ
ช่วยเหลือผู้ป่วยให้ได้รับประโยชน์และปกป้องศกั ด์ิศรีของความเปน็ มนษุ ย์ เคารพในเอกสิทธ์ิและความ
เป็นอสิ ระของผู้ปว่ ย
ระยะซึมเศร้ำ (Depression) อารมณแ์ ละความรูส้ กึ ซมึ เศรา้ จะเรมิ่ เกดิ ขึ้นเมือ่ ผู้ป่วยรับรู้วา่ อยู่ใน
สถานการณ์ท่ีหลีกเล่ียงไม่ได้ ความรุนแรงขึ้นอยู่กับภูมิหลังความเข้มแข็งของแต่ละบุคคล การ
แสดงออกของระยะซึมเศร้าอาจเป็นการปลีกตัวจากสังคม มีความรู้สึกเบื่อหน่ายชอบเก็บตัวไม่
ยอมติดต่อหรือพบปะกับใคร มีอาการร้องไห้หงุดหงิดง่ายคิดหมกมุ่นเกี่ยวกับความตายเป็นต้น
พยาบาลสร้างสัมพันธภาพท่ีดีกับผู้ป่วยและครอบครัวช่วยเหลือในการทากิจวัตรประจาวัน และ
ช่วยเหลือในการจัดการอาการให้ผู้ป่วยสุขสบายอย่างสม่าเสมอ ดูแลและแนะนาฝึกทักษะในการ
ดูแลช่วยเหลือผู้ป่วยให้กับญาติ ผู้ดูแลให้ความจริงใจในการช่วยเหลอื ตามความต้องการทกุ คร้ังขณะ
ให้การดูแลและช่วยเหลือผู้ป่วยเปิดโอกาสให้ผู้ป่วยพูดคุย ระบายความรู้สึกซักถามข้อสงสัยรับฟัง
อย่างตั้งใจให้ความเห็นใจ เข้าใจผู้ป่วย ยอมรับการแสดงออกของผู้ป่วยโดยไม่ตัดสินหลังให้การดูแล
จนผู้ป่วยเร่ิมไว้วางใจ สร้างความรู้สกึ ที่มีคุณค่าในตนเองได้เป็นอย่างดี จากการส่งเสริมสัมพันธภาพท่ีดี
กับบุคคลในครอบครัวการมีชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่าและความหวังตามความเป็นจริง ผู้ป่วยส่วนใหญ่
ต้องการความเข้าใจ การรับฟังด้วยหัวใจ ต้องการความหวังกาลังใจ การให้ความเคารพในคุณค่า
และศักด์ิศรีแห่งความเป็นมนุษย์ในการดารงอยู่ และแรงสนับสนุนของครอบครัวจะส่งผลให้ผู้ป่วย
