Page 104 - 5590
P. 104
97
ระยะท่ี 1 ผู้ป่วยรับทราบข่าวร้าย การแจ้งผลตรวจวินิจฉัยเป็นมะเร็งรังไข่ ระยะท่ี 1A ได้รับ
คาปรึกษาเพื่อเตรียมความพร้อมทางด้านร่างกายและจิตใจ รวมถึงการให้ข้อมูลต่างๆท่ีเก่ียวข้องกับ
โรคและการดูแลรักษา เพอื่ ประกอบการตัดสินใจในการรกั ษาของผู้ปว่ ย
วินจิ ฉัยทำงกำรพยำบำลข้อที่ 1 วิตกกังวลเนอื่ งจากทราบผลการวินจิ ฉัยเปน็ มะเร็งรงั ไข่
ขอ้ มลู สนบั สนุน
1. ผ้ปู ่วยได้รับการผลการตรวจวนิ ิจฉยั เป็นมะเรง็ รงั ไข่ ระยะที่ 1A
2. ประเมินผู้ป่วยมี สีหนา้ ไม่สดช่ืน ค้ิวขมวด บอกว่า "รู้สึกวิตกกังวล เพราะในครอบครัวไม่มี
ใครเปน็ มีแตย่ ายทเี่ สียชวี ิตด้วยมะเร็งเตา้ นม รวมทั้งตนยังทางานอยอู่ าจมีผลต่อการ
ทางาน เพราะตอ้ งเขา้ รับการรกั ษา”
3. ผูป้ ่วยมักสอบถามเป็นระยะๆ ถงึ วธิ ีการรกั ษา ผลกระทบที่จะเกิดเมอื่ เขา้ รบั การรักษา
วัตถปุ ระสงค์
ผู้ป่วยคลายความวิตกกังวล มีความรู้ ความเข้าใจเกี่ยวกับโรค การปฏิบัติตัวก่อนและหลัง
การรักษา พรอ้ มตัดสินใจยอมรับการรกั ษาครง้ั นด้ี ้วยตนเอง
เกณฑก์ ำรประเมินผล
1. ผู้ป่วยคลายวิตกกังวล
2. ผู้ป่วยตัดสินใจเข้ารับการรักษาด้วยตนเอง ให้ความร่วมมือในการรักษาและมาตรวจตาม
แพทย์นัด
กิจกรรมกำรพยำบำล
1. สร้างสัมพันธภาพที่ดีกับผู้ป่วย โดยการใช้คาพูดท่ีสุภาพ อ่อนโยน โดยการแนะนาตนเอง
และบุคลากรในการดูแลผู้ป่วย เพ่ือให้ผู้ป่วยเกิดความไว้วางใจ รวมทั้งเปิดโอกาสให้ระบายความรู้สึก
การซักถามข้อสงสัย รับฟังด้วยความเข้าใจ พร้อมทั้งพูดคุยปลอบโยนให้กาลังใจ เพ่ือให้ผู้ป่วยคลาย
ความกงั วลใจ และยอมรับ พรอ้ มให้ความรว่ มมอื ในการวางแผนการรักษา
2. ประเมินสถานการณ์ เตรียมความพร้อมของผู้ป่วย ครอบครัวและตัวพยาบาลเอง ก่อน
แพทย์เร่ิมการสนทนาเรอ่ื งไม่พึงประสงคห์ รือแจ้งขา่ วร้ายกบั ผู้ป่วย อยู่ร่วมในการสนทนา สนับสนุน
ส่งเสรมิ การสนทนาระหว่างแพทย์ ผู้ป่วยและครอบครัว ภายหลังรับทราบขอ้ มูลจากแพทย์ ทาความ
เขา้ ใจ พดู คุยส่อื สารเรอื่ งดังกล่าวกับผู้ป่วยอีกคร้งั เมอ่ื แพทยอ์ อกจากห้องไปแลว้
3. ให้การพยาบาลแบบองค์รวม ทางด้านร่างกาย จิตใจ สังคมและจิตวิญญาณ เพื่อ
ตอบสนองความตอ้ งการของผปู้ ่วยไดอ้ ย่างถูกตอ้ งเหมาะสม
4. สอบถามผู้ป่วยว่ามีคาถามหรือต้องการทราบข้อมูลเพิ่มเติมหรือไม่ ผู้ป่วยอาจต้องการ
ข้อมูลเพิ่มเติมท้ังท่ีเกี่ยวกับข้อมูลที่ยังไม่เข้าใจ หรือข้อมูลท่ีตนเองวิตกกังวลเก่ียวกับโรคหรือทีม
ผู้ดูแลรักษา ส่งเสริมการสื่อสารเรื่องไม่พึงประสงค์หรือข่าวร้ายอย่างมีประสิทธิภาพเพ่ือให้ผู้ป่วยเกิด
ความหวังและกาลงั ใจ สามารถทาไดโ้ ดยวธิ ีดงั น้ี
